Help ik heb een webwinkel! 

En nu willen anderen ook nog dat ik ga schrijven over wat ik beleef. Nu snap ik dat wel, want het hebben van een webwinkel lijkt geweldig. 99% van de tijd is dat het ook hoor! Ik ga jullie dan ook niet lastig vallen met alle struggles die ik tegen kom. Maar het lijkt mij juist leuk om jullie eens mee te nemen voor een kijkje in de keuken. Het wordt geen commercieel gedoe hier, maar gewoon slap ouwenelen. (Kennen jullie dat woord eigenlijk wel?)

Wie ik ben heb je natuurlijk al opgezocht bij de pagina: wie zijn wij?
Daar staat wel een oude foto, gevalletje bewerkt tot supermodel. Deze foto word ook niet gebruikt als ik vermist wordt hoor! Dan word ik natuurlijk nooit meer terug gevonden.

Voor nu ga ik even vergaderen met mijzelf over onderwerpen waar ik over wil, kan en mag schrijven, suggesties zijn welkom. Wil je naar mijn politieke voorkeur of geloof vragen? Dat mag best, maar er over schrijven zal ik niet doen. Doei hé! Tot snel!

Kaarsje branden

We hebben dagen buiten geleefd onder de volle zon, ‘s avonds bij de houtkachel in de veranda. Met een borreltje en een lekker koud hapje, muziek er bij en natuurlijk de kaarsjes aan. De televisie is hier minstens 3 weken uit gebleven. Ik kan er van genieten!

Maar tijden veranderen. (Jeetje, wat klinkt dat zwaarmoedig🤣) De dagen worden korter, de nachten worden langer. Dat betekent dat de herfst er aan komt. Er valt de laatste dagen al wat meer regen. We gaan weer eerder naar bed en hebben meer moeite om uit bed te komen. Gisterochtend ging ik toch té fris gekleed naar buiten, even afzien en daarna maar een lange en warme douche.
Dat is voor mij typisch herfst!

Voorheen deed ik thuis nog wel eens een poging tot romantiek voordat de directeur thuis kwam, lampen uit of gedimd, kaarsjes aan, borreltje er bij. Wachtend met de kat op schoot… De directeur komt thuis, zegt wat is het donker en zet de lampen weer aan. Tja… 🤣

Heeft jouw wederhelft nou wel het romantische gen en snapt hij dat de lichten niet altijd aan hoeven?

De webshop staat hier vol met gezellige kaarsen voor een lang diner, gezellig avondje.

dadeltak earlydew afbeelding op hout scandinavisch wonen drie takjes illustratie

Annie Tak

Nu hoor ik je denken, wie is Annie Tak nu weer.
Wel, dat was ik. Althans, zo noemden mijn ouders mij vroeger. Ik kon uren door het bos met hen banjeren, op sleeptouw met de mooiste en grootste takken.
Met regelmatig als hoogtepunt een tak van 3 á 4 meter.

Al die takken moesten ook mee naar huis. Waarom? Dat weet ik tot op de dag van vandaag nog steeds niet. Kan je je voorstellen dat je als klein meisje heel teleurgesteld bent als er geen tak van 3,5 meter in de auto van jouw vader past? Ik vond het stom en begreep vooral niet waarom hij geen vrachtwagen kocht.

Soms denk ik daar wel eens aan terug.. zou daarom mijn liefde voor groen, takjes en planten zo groot zijn?

Nu gaan we weinig meer naar het bos, mijn man kent het verhaal maar al te goed en ik zie zijn gedachten al gaan als ik het weer eens opnoem.

Goed, ik kwam op dit verhaal door onderstaande witte illustratie op een mintgroene, earlydew kleur.
Je shopt ‘m hier!
Deze past namelijk makkelijk in de auto en zelfs door de brievenbus